نوشتن ؛ همین و تمام .

تو چقدر هیچ وقت نفهمیده بودی و من چقدر هیچ وقت نگفته بودم ... !
 


-من هیچ وقت هیچی نمی شدم.
-تو درباره ی همه چیز ایده آلیستی فکر می کنی...
-می دانی من طرفدار شعار همه یا هیچم.
-آلاله تو اشتباه می کنی، هیچ چیز مطلق نیست. آدم فقط می تواند نزدیک و نزدیک تر بشود ولی هیچ وقت به آن چیزی که می خواهد نمی رسد.

 

چهل سالگی/ناهید طباطبایی


برچسب‌ها: از کتابام ، بلکه هم از ستاره هام!
+ تاريخ ۱۳٩٢/٦/٢ساعت ۱۱:٥٢ ‎ق.ظ نويسنده El نظرات ()