نوشتن ؛ همین و تمام .

تو چقدر هیچ وقت نفهمیده بودی و من چقدر هیچ وقت نگفته بودم ... !
 
وقتی بزرگ شدید می خواهید چه کاره شوید؟
ساعت ٦:٢٢ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۱/٢٠ : توسط : El


بی هیچ اغراقی من این قابلیت را دارم که برای تمام خبرهای غمگین دنیا... فیلم های غمگین دنیا(حتی سریال های لوس ترکی!)... تمامی آهنگ ها و موسیقی های بی کلام ِ غمگین.... و کتاب ها و عکس های غمگین... و حتی برای تمام وبلاگ های "واقعن" غمگین دنیا اشک بریزم... اصلن غمگین بودن و گریه کردن از استعدادهای خدادادی من است... اطمینان دارم واکنشی ناشناخته در مغزم رخ می دهد که غم های عالم را وقتی که به من می رسند چند برابر سنگین تر و بزرگ تر و خراشنده تر می کند. من واقعن متاسفم که چرا غمگین بودن شغل نیست! اگر بود مطمئنم من در سطح اینترنشنال مطرح می شدم! چون از قضا غمگین ِ قشنگ و تبلیغاتی ای هم هستم... درست برعکس شاد بودن! واقعیت این است که من خنده ی قشنگی ندارم و هرگز کسی به من نگفته شاد خوشگلی هستم... حتی اگر بخواهم با خودم صادق باشم خنده از زشت ترین حالت های چهره ی من است. اما شنیده ام که وقتی بغض می کنم قشنگ می شوم... گفتم که استعداد است! دست خودم که نیست! لذا اگر شغل بود اصلن بلند می شدم می رفتم استانبول (چون شهر غمگینی است و به درد پیشرفت شغلی ِ من می خورد)... بعد پسره را هم ول می کردم و هی عاشق می شدم و هی وسط عاشقی معشوق هام را ول می کردم می رفتم که مبادا از غمگین بودنم چیزی کم بشود(در این حد حاضرم خودم را وقف کارم کنم!)... آن وقت هر روز صبح لباس های شیک و خوشرنگ می پوشیدم و آرایش لایت می کردم( در اشتباهید! رنگ و آرایش نه تنها هیچ منافاتی با غم ندارد که برعکس. غمگین های شیک غمگین تر هم هستند.) و تمام روز می نشستم توی کافه ای جایی و یا کنار اسکله چون بوی دریا بوی غمگینی است یا توی خیابان های قدیمی سنگ فرش شده اش قدم می زدم بعد هی آهنگ ترکی گوش می کردم(چون غمگین ترین زبان دنیاست به زعم من و اصلن به این دلیل معشوق هام را با این زبان انتخاب کرده ام) و سیگار هم دود می کردم چون ژست غمگین خوبی دارد و بدین نحو هی غمگین تر و قشنگ تر می شدم و هی معروف تر. بعد هم به اقصی نقاط دنیا با حقوق های خارق العاده دعوت میشدم و البته که همه ی دعوت ها را رد می کردم چون هنر قیمت ندارد و خریدنی نیست. این درست همان آینده ی شغلی ایده آل من است. فقط افسوس که هنوز شغلم کشف نشده و من و استعدادهام همین طور داریم هدر می شویم!