نوشتن ؛ همین و تمام .

تو چقدر هیچ وقت نفهمیده بودی و من چقدر هیچ وقت نگفته بودم ... !
 
از "کاش خودم نوشته بودم"ها.
ساعت ۱:٢۱ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۱۱/٧ : توسط : El

یه کتاب ایرانی خوندم. به حدی خوب بود و دوستش داشتم که نمی خوام اسمشو بگم. اصلن دوس دارم برم همه ی نسخه هاشو از بازار بخرم که کسی نخونتش دیگه. همین قدر انحصارطلبانه و بچگانه...

احساس می کنم بقیه نمی فهمنش بعد کتابه جریحه دار میشه. اینقدر حسودیمه چرا خودم ننوشتمش...! شاید به نظر خیلیا خاص نباشه. اما واسه من خیلی اندازه بود. جا شدم تو کتابه... عین یه بعد از هزار بعد غمگینم بود... اسمشم نمی گم اصرار نکنین!