برای اولین باره توی همه ی زندگیمه که دارم نمی نویسم. نه اینجا و نه برخلاف همیشه تو هیچ وبلاگ یواشکی ای! فکر می کنم از دلایلش اینه که نوشتن برای من آنالایز کردن خودمه و من مدتیه از تحلیل خودم دست برداشتم. شایدم ازش خسته شدم. یا شایدتر خودمو به اندازه ای که فعلن لازمم بوده شناختم. حالم بد نیست. خوب هم نیست. فقط رسیدم به یه جایی که می خوام به خودم یاد بدم فکر نکنم... فکر نکنم و بذارم دنیا راه خودشو بره...

 

*نمی خوام اینجا رو ببندما! و این رو ننوشتم هم که خودمو لوس کنم و بقیه بیان بگن بنویس و نوشته هاتو دوس داریمو اینا! فقط خواستم توضیح بدم که دقیقن کجام الان!

*هنوز نمی تونم کامنت بذارم واسه کسی:(

* مه تا ؟؟؟ مرسییییی. یادم میره هی که بگم مرسی ... که آهنگه از آهنگاییه که خیلی دوسش دارم اتفاقن.. خیلی گریه کرده بودم باهاش روزای اولی که کشفش کرده بودم... مرسی مه تا واسه حس خوبی که بهم دادی:):***

 

/ 8 نظر / 16 بازدید
...

الهه من اولين باره به وبلاگت ميام ميشه لطفا" نري و بموني و بنويسي نوشته هات يه جوري شيرينه مثل عنوان وبلاگت

سپیده

نرو بمون خوب شو

وفا

نمی گم بنویس نوشتت رو دوست دارم نرو و ازین حرفا.می گم بنویس تو حق ندایری ننویسی.بنویس برای خودن تو حق نداری خودت رو بزاری کنار بنویس چون بنویسی خیلی بعدها می فهمی این حرفم رو که چرا می گم بنویس.بنویس چون بنویسی بعدها می خونی و یه تصمیمای درست تری می گیری.می گم که الان نمی فهمی چرا ولی بنویس.بعدشم اگر دستم می رسید کتک مفصلی می خوردی

گلسنگ

میدونی منم فکر میکنم زمانی خیلی سخت میگرفتم به خودم که باید ال باشه و بل باشه و چقدر انتقاد میکردم خودمو! درست از زمانی که ترک کردم عادتمو (ترک شدنی نیست فقط کمترش کردم) آرامش پیدا کردم. آسونتر هم شاد میشم...

الی

کجایی الهه؟

مه تا

عزیزممممم[بغل]

جولیت

وای عزیزم مبارک باشه سر کار رفتنت. حتی اگر دوستش نداری سعی کن با کارت دوست باشی حداقلش یه منبع درآمدیه که آدم میتونه برای خودش و خودش خرج کنه و هی به خودش کادو و جایزه بده و خودشو خوشحال کنه . به مرور که سابقه کارت زیاد بشه. اونوقت حق انتخاب بیشتری داری و میتونی خودت شغلت رو انتخاب کنی و اون وقت کاری رو انتخاب میکنی که دوسش داشته باشی